در طلاق توافقی، اصل جدایی و آثار آن با توافق زوجین پیگیری می‌شود. در درخواست یک‌طرفه، دادگاه باید مبنای قانونی، دفاع طرف مقابل و حقوق مالی و فرزند را بررسی کند؛ بنابراین مدارک و نوع رأی متفاوت است.

در صورت وجود مبنای قانونی مانند تحقق شروط ضمن عقد، وکالت معتبر در طلاق، شرایط ماده ۱۱۲۹ یا عسر و حرج موضوع ماده ۱۱۳۰، امکان طرح درخواست وجود دارد. پذیرش آن به اثبات شرایط همان پرونده وابسته است.

خیر. بخشیدن تمام مهریه الزام همیشگی طلاق توافقی نیست. مبلغ پرداختی یا بذل‌شده و شیوه اجرای آن نتیجه توافق آگاهانه طرفین است.

داشتن وکیل الزام عمومی ندارد، اما بررسی شروط عقد، تنظیم توافق، ارائه دلایل، پیگیری مهلت‌ها و هماهنگی حقوق مالی و فرزند می‌تواند از خطا و اختلاف بعدی جلوگیری کند.

زمان ثابت و قابل تضمینی ندارد. تکمیل مشاوره، توافق‌های روشن، ابلاغ، برنامه دادگاه، قطعیت رأی و مراجعه به دفتر طلاق بر مدت کار اثر می‌گذارند.

دادگاه درباره حضانت، هزینه نگهداری و ترتیب ملاقات تصمیم می‌گیرد و باید مصلحت طفل را در نظر داشته باشد. توافق والدین نیز در صورتی قابل اتکاست که با مصلحت کودک تعارض نداشته باشد.

نتیجه به نوع رأی، شخص ارائه‌کننده آن، وجود وکالت رسمی و مقررات مواد ۳۳ تا ۳۶ قانون حمایت خانواده بستگی دارد. عدم حضور در همه پرونده‌ها اثر یکسان ندارد.

خیر. حکم طلاق و گواهی عدم امکان سازش مهلت اعتبار قانونی دارند. مبدأ دقیق مهلت باید از روی نوع رأی، تاریخ ابلاغ و مرحله اعتراض پرونده محاسبه شود.